Łukasz Linowski, GRZYWNO - zapomniana historia włocławskiego osiedla
 

TEREN SIÓSTR NIEPOKALANEK ~ W 1918 roku obszar obok południowo-wschodnich brzegów Jeziora Grzywno zwrócił uwagę Stowarzyszenia Kobiet Wspólnej Pracy (siostry zakonne zwane Niepokalankami). Część tego obszaru stanowiącą pastwisko o powierzchni około 1,2 hektara miasto wydzierżawiło siostrom na okres od kwietnia 1918 roku do kwietnia 1928 roku. Pastwisko było usytuowane między ścianą lasów miejskich i południowo-wschodnim brzegiem Jeziora Grzywno. Prowadziły do niego drogi gruntowe od pobliskiej ulicy Leśnej, gdzie siostry miały swoją posiadłość.

Według umowy najmu opłata miała wynosić 40 marek rocznie, z tym że pierwszy rok został zwolniony z jakichkolwiek płatności. Stowarzyszenie mogło wykorzystywać ziemię tylko w postaci jej obsiewania i zbierania z niej plonów. Zabronione było kopanie dołów oraz wywożenie gliny i piasku. Dzierżawca musiał również dbać o stan okolicznych dróg, utrzymując je w należytym porządku. Brak źródeł archiwalnych traktujących o dalszych losach „wynajmowanego” pastwiska sugeruje, że w 1928 roku siostry zaprzestały dzierżawy omawianego terenu.


poprzednia strona (Poligon wojskowy) następna strona (Odlewnia dzwonów)
strona tytułowa spis treści o stronie wstęp
powstanie i rozwój osiedla pacyfikacja przedmieścia miejsca pamięci o „Pamiątce z Celulozy”

Wszelkie prawa zastrzeżone ∼ Kontakt ∼ lukanus.poczta@gmail.com ∼ www.lukanus.eu